http://www.banitraw.ecom.com.pl/
Banitraw

The history of Mountains Sowich.

From mediaeval times remaining mine tunnels on the whole area of the Sowiogórskiego Block.He joins with certain possibility of the the meeting of górotworu by the leadership of mining works.They existed the ores of zinc and silver gain over from galeny kopalnie. The release in the Leipzig in the year was 1878 from trial qualifying for professorship E.Kalkowskiego, Die Gneisformation des Eulengebirges to first of the true event”, which she was real first the of the study of the geology of Owlish Mountains. First description kulmu of Owlish Mountains left in the figure of the geological map and objaśnień E.Dathe 1904 he established the litostratygraficzny of this formation mislaid on sedimentary breccias, conglomerates gnejsowo- gabrowe, conglomerates gnejsowe, series ilasto -grey głazową with limestones and quartz conglomerates from Stoneware clays. Which they are the the youngest link sedymentacyjnym of bottom carboniferous period in Owlish Mountains.

 

Historia Badań Gór Sowich

Z średniowiecznych czasów pozostały sztolnie na całym obszarze Bloku Sowiogórskiego.

Wiąże się z pewną możliwością poznania górotworu przez prowadzenie prac górniczych.Istniały kopalnie rud cynku oraz srebra pozyskiwanych z galeny. Pierwszym z prawdziwego zdarzenia było opublikowanie w Lipsku w roku 1878 z rozprawy habilitacyjnej E.Kalkowskiego ,,Die Gneisformation des Eulengebirges”, która była pierwszym z prawdziwego zdarzenia studium geologii Gór Sowich. Pierwszy opis kulmu Gór Sowich pozostawił w postaci mapy geologicznej i objaśnień E.Dathe 1904 ustalił podział litostratygraficzny tej formacji na osadowe brekcje, zlepieńce gnejsowo- gabrowe, zlepieńce gnejsowe, serię ilasto -szaro głazową z wapieniami i zlepieńce kwarcowe z Kamionek. Które są najmłodszym ogniwem sedymentacyjnym dolnego karbonu w Górach Sowich.


Przekrój Kulmu w Kamionkach


H. Closs 1922 sugerował że blok gnejsowy był masą oporową do sąsiednich obszarów na których odbywała się sedymentacja Paleozoiku. Kosmat 1925 i Suess1926 uważali że blok sowiogóski ma cechę budowy płaszczowinowej oderwanej od Masywu Czeskiego wyniku ruchów waryscyjskich. Stratygrafia piętro Glyphioceras (Goniatites)–wizen obecnie

Goniatites crenistria górny wizen. Bederke 1929 – uważa że osady dolnokarbońskie występują w rowach tektonicznych równoległych do dyslokacji i przeczy hipoteza Kosmata-Suessa. Poza pracami kartograficznymi E. Dathego 1904 i Finckna 1924 pokrywającego w skali 1:25000 zarówno górską i jak przed górską część bloku Gór Sowich, oraz pracą Henstela 1943 dotyczącą skał wapiennych – krzemianowyh, rzadkich tutaj zresztą i ilościowo znikomych. Pierwsze 80 lat nie przeniosło praktycznie nowych informacji o tym regionie.



sudety
Szkic strukturalny Sudetów według środowiska dolnośląskich geologów.

Kompleks sowiogórski (Dolny paleozoik)

Kompleks sowiogórski zbudowany jest z zespołu gnejsów i migmatytów z niewielkimi ciałami amfibolitów, granulitów i zserpentynizowanych perydotytów. Zarówno wiek, jak i charakter protolitów tych skał jest dyskutowany. Jasne granulity sowiogórskie i perydotyty granatowe, uległy metamorfizmowi w dolnej skorupie w czasie około 402 Ma, następnie razem z gnejsowym otoczeniem w warunkach facji amfibolitowej i wielofazowej migmatyzacji w czasie 384-370 Ma. Szybkie wypiętrzanie kompleksu sowiogórskiego w górne partie skorupy jest dokumentowane radiometrycznie (Ar-Ar i Rb-Sr) na 370-360 Ma. Dane te nie potwierdzają, długo uznawanego za pewnik, prekambryjskiego wieku kompleksu, choć taki wiek jest możliwy dla protolitów niektórych z tych skał.

 

Wzdłuż wschodniej krawędzi bloku sowiogórskiego rozwinęła się struktura strefy mylonitycznej Niemczy, skomplikowana strefa przesuwcza, w której dominują zmylonityzowane gnejsy kompleksu sowiogórskiego (mylonity i kataklazyty), wśród których występują łupki łyszczykowe z andaluzytem i kordierytem, kwarcyty i metaszarogałazy oraz granitoidy niemczańskie. W obrębie tej strefy występują też serpentynity masywu Szklar. Zarówno geneza strefy Niemczy, jak i jej znaczenie w regionalnej geologii Dolnego Śląska, są nadal przedmiotem kontrowersji. Niewątpliwie jej geneza jest ściśle związana z późną, waryscyjską ewolucją bloku Gór Sowich. Górne partie kompleksu sowiogórskiego były erodowane już w późnym dewonie, dostarczając materiału klastycznego do depresji Świebodzic i basenu bardzkiego. Transgresja wizenu wkroczyła na wyrównaną powierzchnię erozyjną Bloku Sowiogórskiego.

Ultramaficzno-maficzny kompleks ofiolitowy (Dolny paleozoik)

Kompleks ofiolitowy składa się z kilku odrębnych struktur, pojawiających się dziś na powierzchni w masywie Ślęży, Szklar, Braszowic – Brzeźnicy i Nowej Rudy. Z litologicznego punktu widzenia składa się on z członu ultramaficznego, przekształconego w swej zasadniczej masie w serpentynity z reliktowymi partiami perydotytów, piroksenitów i dunitów oraz członu maficznego (gabra, metagabra, amfibolity i diabazy). Nietypowo wykształcone pełne sekwencje ofiolitowe, występują w masywie Ślęży i Nowej Rudy, pozostałe dwa masywy są złożone tylko z serpentynitów (masyw Szklar) lub serpentynitów i gabr (masyw Braszowic – Brzeźnicy), strefowo zamfibolityzowanych. Nie istnieją jednoznaczne dowody na to, iż kompleks ten stanowi fragment dna zbiornika paleooceanicznego. Wiek gabr (U-Pb), określony na cyrkonach, wynosi 420 Ma, a plagiogranitów tworzących żyły w serpentynitach – 403 Ma (górny sylur – dolny dewon).




BanitrawBanitraw